Kiedy nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT?

Mechanik, który naprawia własny samochód, gdy wykorzystuje do tego narzędzia od których odliczył VAT powinien taką czynność opodatkować naliczając VAT, jeśli nie jest podatnikiem VAT zwolnionym. Również fryzjer, który płaci VAT, czesząc swoją siostrę powinien pamiętać o naliczeniu VAT-u.

Na ile jest to realne pozostanie poza rozważaniami tego tekstu. Taka jest konstrukcja tego podatku. Ma być neutralny dla przedsiębiorcy i obciążać ostatecznego konsumenta. Nawet gdy występuje w jego roli sam świadczący usługi. Opodatkowaniu VAT podlegają tylko czynności odpłatne, w tym odpłatne świadczenie usług. Nie zawsze jest jednak tak, że gdy przedsiębiorca świadczy usługę nie oczekując w zamian za to wynagrodzenia, to czynność taka jest nieodpłatna w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Dwa rodzaje świadczeń
Za odpłatne świadczenie usług uznawane są dwa rodzaje świadczeń – użycie towarów przedsiębiorstwa oraz nieodpłatne świadczenie usług. Ważne jest ich rozróżnienie gdyż dla każdego z nich przewidziane zostały odmienne okoliczności, które decydują o przypisaniu tym czynnościom charakteru odpłatnego a w efekcie konieczność opodatkowania VAT-em. Jako użycie towarów należy uznać takie sytuacje, w których przedsiębiorca pozwala korzystać ze swojego majątku. Sam nie wykonuje natomiast żadnej pracy, na przykład właściciel fitness klubu udostępnia nieodpłatnie urządzenia do ćwiczeń znajomym. Drugi przypadek polegający na świadczeniu usług wystąpi, gdy przedsiębiorca korzystając z majątku przedsiębiorstwa lub chociażby własnych umiejętności wykonuje prace rodzajowo zbieżne z jego działalnością gospodarczą na przykład architekt przygotowuje projekt domu dla brata.
Użycie towarów, gdy przysługiwało prawo do odliczenia
Pierwszy przypadek uznania świadczonych usług za odpłatne wiąże się z użyciem towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza. Stanie się tak w szczególności w sytuacji, gdy użycie to służy celom osobistym przedsiębiorcy lub jego pracowników (w tym byłych pracowników), wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, czy członków spółdzielni a także ich domowników. Są to przykładowe sytuacje korzystania z majątku przedsiębiorstwa, które ustawa uznaje za dokonane w innym celu niż prowadzone przedsiębiorstwo. Do opodatkowania tych czynności VAT-em konieczne jest wystąpienie drugiego warunku – istnienia prawa do odliczenie (chociażby w części, jak np. przy odliczeniu VAT-u od samochodu osobowego) przy nabyciu towarów, które są udostępniane do takiego używania. Jeśli kupując dany towar przedsiębiorca nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie musi martwić się o VAT udostępniając go do innych celów niż jego przedsiębiorstwo. Również gdy podatnik odliczył podatek naliczony, ale świadczone nieodpłatnie usługi są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, wówczas czynności takie nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Świadczenie usług zawsze z VAT
Drugi przypadek świadczenia usług, za które chociaż przedsiębiorca nie uzyskuje wynagrodzenia, to jest uznawane za podlegające opodatkowaniu odpłatne świadczenie, to nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia prawo do odliczenia. Nawet gdy przedsiębiorcy nie przysługiwało prawo do odliczenia również powinien naliczyć VAT do wartości rynkowej świadczonych przez siebie usług i wykazać go w deklaracji a następnie wpłacić do urzędu skarbowego.
Chyba, że świadczymy dla własnej firmy
Opodatkowaniu nie podlega jednak usługa wykonana przez przedsiębiorcę dla samego siebie ale jeśli dotyczy jego działalności gospodarczej. Stanowisko takie potwierdza interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi (nr IPTPP2/443-559/11-2/JM). Zdaniem organu świadczenie na własną rzecz nie jest usługą, gdyż nie występuje wówczas konsument usługi (odbiorca świadczenia). Świadczenie zakłada bowiem istnienie podmiotu będącego jego odbiorcą (konsumentem usługi). Musi to być podmiot inny niż wykonujący usługę. Stan faktyczny dotyczył jednak sytuacji, w której przedsiębiorca prowadząc okręgową stację kontroli pojazdów, dokonywał okresowych badań technicznych samochodów należących do jego firmy. W takim przypadku świadczenie nie tylko jest związane z prowadzoną działalnością ale w dodatku faktycznie nie ma konsumenta, gdyż sama firma, która świadczy takie usługi nim nie będzie. Interpretacji ze względu na specyficzny stan faktyczny nie można niestety rozciągnąć do sytuacji, w której przedsiębiorca w prowadzonej stacji wykonywałby badania swojego prywatnego auta. Ustawa o VAT wyraźnie wskazuje, że odpłatne świadczenie wystąpi między innymi, gdy dokonane zostanie w celach osobistych podatnika.

Małgorzata Jawińska, księgowa Tax Care

Kiedy można ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w VAT?

Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu VAT powinni uwzględnić możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, przysługującego pod warunkiem spełnienia określonych w ustawie wymagań. W przypadku utraty tego prawa lub jeśli przedsiębiorca sam z niego zrezygnował na powrót do zwolnienia musi czekać, i to rok.

Powrót nie wcześniej niż po roku
W 2011 r. limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia podmiotowego wynosi 150 tys. złotych (dla osób, które rozpoczęły działalność w trakcie roku kwotę tę przyjmuje się proporcjonalnie do ilości miesięcy, jakie zostały w danym roku). Osoby, które zrezygnowały z tego zwolnienia lub przekroczyły obowiązujący limit mogą ponownie skorzystać ze zwolnienia. Zrobią to jednak nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracili prawo do zwolnienia lub sami z niego zrezygnowali. Warunkiem jest nieprzekroczenie wspomnianego limitu 150 000 zł.
Aktualizacja do 7 stycznia
Zwolnienie podmiotowe jest określane na cały rok kalendarzowy. Wyjątkiem są tu podatnicy, którzy rozpoczynają działalność w trakcie roku. Oznacza, to że powrócić do zwolnienia można tylko od stycznia kolejnego roku (jeśli w poprzednim roku opodatkowana sprzedaż nie przekroczyła 150 000 zł). W tym celu trzeba złożyć zgłoszenie aktualizacyjne na formularzy VAT-R, w którym zmieni się status podatnika z podatnika VAT zwolnionego na podatnika VAT czynnego. W tym przypadku zgłoszenie trzeba złożyć do 7 stycznia.
Przykład: Adam w lutym 2010 r. zrezygnował ze zwolnienia. Teraz chciałby jednak ponownie z niego skorzystać. Roczny okres liczy od 31 grudnia 2010 r. Od 1 stycznia 2012 r. może ponownie korzystać ze zwolnienia, jeśli w 2011 r. jego sprzedaż podlegająca opodatkowaniu (bez kwoty podatku) nie przekroczy 150 000 zł. Musi pamiętać by złożyć zgłoszenie do 7 stycznia 2012 roku.
Uwaga! Nie ma możliwości powrotu do zwolnienia w trakcie roku. Nawet jeśli upłynie wskazany w ustawie minimalny okres jednego roku (liczonego od końca roku, w którym nastąpiło zwolnienie lub zrezygnowaliśmy ze zwolnienia).
Oznacza to, że we wskazanym przykładzie Adam nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od lutego czy kwietnia 2012 r. W tym celu zmuszony będzie opodatkowywać wykonywane przez siebie czynności do końca 2012 r. i ponownie sprawdzić, czy nie przekroczył limitu 150 000 zł, tym razem w 2012 roku. Do zwolnienia mógłby wrócić dopiero od stycznia 2013 roku.
Zwolnienie nie dla wszystkich
Rozpatrując możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego trzeba pamiętać, że są grupy podatników, którzy nie mogą z niego korzystać i to bez względu na limit sprzedaży. Można tu wskazać na przykład przedsiębiorców dokonujących dostawy wyrobów z metali szlachetnych, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym (z wyjątkiem energii elektrycznej), albo świadczących usługi prawnicze, w zakresie doradztwa a także usługi jubilerskie.
Zanim zrezygnujesz – policz
Zwolnienie podmiotowe jest dobrym rozwiązaniem dla tych osób, które na potrzeby swojej działalności gospodarczej nie dokonują np. znacznych zakupów. Trzeba pamiętać, że korzystając ze zwolnienia podmiotowego nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. U niektórych podatników rozliczanie VAT jest korzystne (np. u podatników zgłoszonych do VAT-UE, którzy dokonują dostaw i świadczą usługi dla odbiorców zagranicznych zgłoszonych do VAT-UE) właśnie z uwagi na możliwość pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych oraz możliwość wystąpienia o jego zwrot. Co prawda VAT, którego przedsiębiorca nie ma prawa odliczyć, zaliczy do kosztów uzyskania przychodów jednak nie pozwoli mu to na pełne zniwelowanie ekonomiczne ciężaru tego podatku.

Dominik Mędrzycki, księgowy Tax Care

Jak opodatkować przychody uzyskiwane przez osoby fizyczne z udziału w spółce osobowej?

Chociaż działalność gospodarczą prowadzi spółka nie mająca osobowości prawnej, to wspólnicy rozliczają swój przychód z udziału w takiej spółce jako z działalności gospodarczej wykonywanej osobiście.

Opodatkowanie dochodów uzyskanych w związku z posiadanymi udziałami w spółce osobowej budzi wiele kontrowersji. Rozważania dotyczące tego aspektu, należy zacząć od wskazania, że to spółka, a nie tworzący ją podatnicy, prowadzi działalność gospodarczą generującą przychody. Oznacza to, że jeżeli spółka prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, to analogicznie przychody wspólnika wynikające z udziału w takim podmiocie gospodarczym uznawane są za przychody ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Działalność gospodarczą prowadzi spółka, przychody z działalności są wspólnika
Wynika to bezpośrednio z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl których za działalność pozarolniczą uważa się działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do przychodów z innych źródeł. W związku z tym można jednoznacznie stwierdzić, że wspólnicy spółek osobowych niewątpliwie nie prowadzą działalności gospodarczej we własnym imieniu, gdyż działalność ta prowadzona jest przez podmiot gospodarczy, jakim jest wspomniana spółka osobowa. Jednak w takiej sytuacji przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, ustawa uznaje za przychody z działalności gospodarczej.
Zakres pojęcia udziału w podmiocie gospodarczym
Podatnik powinien pamiętać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje jednoznacznie zakresu pojęcia udziału w spółce osobowej, stanowiącego podstawę określenia wysokości dochodu każdego ze wspólników. Regulacje dotyczące tego zagadnienia zostały zawarte w kodeksie spółek handlowych oraz kodeksie cywilnym. W myśl wspomnianych aktów prawnych odpowiedzialność wspólników tworzących jednostkę gospodarczą powinna zostać określona w umowie spółki, dotyczy to zarówno zysków jak i ponoszonych strat. Warto zauważyć, że w zależności od rodzaju podmiotu gospodarczego, jak również treści samej umowy, wspólnicy ponoszą odpowiedzialność w różnym stopniu, zawsze jednak jest to odpowiedzialność solidarna.
Określenie wartości dochodu najpierw dla spółki, dopiero później dla wspólników
Bardzo istotnym wydaje się fakt, iż wspólnicy spółek osobowych opodatkowani na zasadach ogólnych ustalają swój dochód w dość specyficzny sposób. Podatnik powinien pamiętać, że wartość przychodów uzyskanych z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, tak samo jak koszty z tym związane, określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku.
Warto podkreślić, że najpierw należy ustalić wartość dochodu, jaki wygenerowała spółka, tak jakby to ona była podatnikiem. Dopiero później, na zasadzie proporcji wynikającej z prawa do udziału w zysku spółki, ustala się dochód poszczególnego wspólnika. Należy pokreślić, że wspomniany udział powinien zostać określony w umowie spółki, a w przypadku, gdy umowa nie reguluje tej kwestii, stosuje się stosowne wartości, przewidziane w kodeksie cywilnym oraz spółek handlowych.
Dopiero od tak ustalonej kwoty obliczyć należy wartość zobowiązania podatnika względem organu podatkowego.
Sposób opodatkowania
Analizując sposób opodatkowania dochodu uzyskiwanego przez osoby fizyczne, będące wspólnikami spółek osobowych, należy podkreślić, że zastosowanie mają w tym przypadku regulacje ustawy
o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika z tego, że podatnik ma do dyspozycji kilka form opodatkowania. Podatnik powinien bowiem mieć na uwadze fakt, że nie każda forma opodatkowania przewidziana jest dla wszystkich rodzajów prowadzonej działalności gospodarczej. Należą do nich opodatkowanie na zasadach ogólnych według skali podatkowej, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, a także opodatkowanie na zasadach karty podatkowej.
Warto jednakże zauważyć, że mimo, iż przepisy prawa podatkowego nie określają tego wprost, ale w praktyce przyjęło się, że wspólnicy zobowiązani są do podjęcia jednomyślnie decyzji odnośnie tego, w jakiej formie będą regulować zobowiązanie wobec organu podatkowego z tytułu podatku, a ściślej mówiąc, czy będą płacić podatek dochodowy według zasad ogólnych, czy określony na zasadach ryczałtu. Oznacza to, że nie mogą się rozliczać w różny sposób. Takie stanowisko prezentują organy podatkowe w wydawanych przez siebie interpretacjach podatkowych.
(Podstawa prawna: art. 5b, 8, 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych )

Adam Bujalski, księgowy Tax Care

Kiedy sprzedaż gruntu podlega opodatkowaniu VAT?

To, czy sprzedając grunt trzeba naliczyć VAT jest uzależnione od tego czynność taka jest wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Nie jest istotne czy sprzedający prowadzi działalność gospodarczą jako taką. Trzeba zbadać, czy ta transakcja mieści się w jej ramach. Kiedy zatem w myśl przepisów prawa podatkowego powstaje obowiązek podatkowy z tytułu zbycia gruntu?

Liczy się zamiar wykonywania często
Opodatkowaniu VAT podlega między innymi odpłatna dostawa towarów jeśli jest dokonywana przez podatnika VAT. Grunty mieszczą się w definicji towarów. Istotne jest więc kto jest podatnikiem tego podatku. Podatnikami są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Kluczowe jest więc pojęcie działalności gospodarczej. Według ustawy jest to wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców również w przypadku, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy. Można zatem zauważyć, że z przepisów tych wynika jednoznacznie, że dostawa gruntu podlegać będzie opodatkowaniu VAT w sytuacji, gdy sprzedawcy można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Co więc zrobić, gdy naszą nieruchomość dzielimy na kilka mniejszych, gdyż ułatwi nam to jej sprzedaż. W takiej sytuacji mamy przecież zamiar dokonywać jej wielokrotnie.

Działania podobne do handlowców
Sprawa nie jest oczywista i wywoływała wiele wątpliwości w orzecznictwie. Zajął się nią również Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (orzeczenie w połączonych sprawach sygn. C-180/10 i C-181/10). W orzeczeniu znajdziemy pewne wskazówki, jakie działania traktować jako działalność gospodarczą. Nie zapłacimy VAT, jeśli sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Podatnikiem będzie natomiast osoba, która podejmuje aktywne działania w obrocie nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców. Może to polegać przykładowo na uzbrojeniu terenu albo działaniach marketingowych.

Dostawa gruntu budowlanego oraz gruntu przeznaczonego pod zabudowę – 23% VAT
Oznacza to, że dostawa gruntu budowlanego oraz gruntu przeznaczonego pod zabudowę, dokonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu 23% stawką VAT. Podatnik powinien jednak pamiętać, że pozostałe grunty, czyli niezabudowane oraz nieprzeznaczone pod zabudowę, podlegają zwolnieniu z VAT (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT). Bardzo istotnym wydaje się również fakt, że sprzedaż gruntu budowlanego lub przeznaczonego pod zabudowę powoduje utratę prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, co wynika bezpośrednio z zapisu artykułu 113 ust. 13 wspomnianej ustawy. Rezultatem tego jest brak możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od VAT nawet jeśli. , w sytuacji związanej ze sprzedażą. Sprzedając nieruchomość nie można również liczyć na zwolnienie przewidziane dla towarów używanych. Ustawa uznaje za nie tylko ruchomości (używane co najmniej przez 6 miesięcy).

Adam Bujalski, księgowy Tax Care

Małe firmy mogą już korzystać z taniej pomocy prawnej

Usługa doradztwa prawnego oferowana jest na zasadzie miesięcznego abonamentu. Wykupiło ją już 70 małych firm, choć jest dostępna dopiero od kilku tygodni. – Zakładamy, że do końca roku będziemy mieć 100 aktywnych abonamentów, a w 2012 roku z doradztwa prawnego będzie na stałe korzystać kilkuset przedsiębiorców – deklaruje Adrian Jarosz, prezes Tax Care. Usługa jest dostępna dzięki współpracy firmy księgowo-podatkowej z wrocławską kancelarią Koksztys o ogólnopolskim zasięgu, która specjalizuje się w obsłudze podmiotów gospodarczych.

72% firm nie ma pomocy prawnej

Tax Care nie tylko chce podbić rynek usług prawniczych, ale też upowszechnić korzystanie z takich usług przez małe firmy. – Z badań, które przeprowadziliśmy wśród drobnych przedsiębiorców wynika, że aż 72% z nich nie korzysta na co dzień z pomocy prawnika, a zapotrzebowanie na takie usługi jest ogromne – mówi Adrian Jarosz, prezes Tax Care. Zdecydowanie najbardziej pomoc prawna potrzebna jest przedsiębiorcom w opiniowaniu umów i kontraktów handlowych – taką potrzebę deklaruje aż 80% badanych. Na drugim miejscu jest windykacja należności, a tuż za nią pomoc w sprawach osobistych. Wynika to ze specyfiki small biznesu, gdzie prowadzenie firmy przenika się z życiem prywatnym.

Wsparcie przez 24h

Usługę doradztwa prawnego jest oferowana na zasadzie abonamentu. Za comiesięczną opłatę przedsiębiorca otrzymuje stały dostęp do prawnika.– Formuła tej usługi odzwierciedla wymagania, jakie przedsiębiorcy stawiają dziś kancelariom prawnym. Chcą mieć np. możliwość całodobowego kontaktu z prawnikiem przez pocztę elektroniczną, telefon czy Skype’a, co sprowadza doradztwo prawne do sprawy, którą załatwia się od ręki – wyjaśnia Bartłomiej Gierut, kierownik kancelarii Koksztys. Ale jednocześnie przedsiębiorcy oczekują, że radca prawny będzie dobrze znał ich branżę, będzie bardziej doradcą w biznesie niż źródłem informacji o obowiązujących przepisach. W prostych sprawach przedsiębiorcy potrzebują natomiast standaryzacji. Dotyczy to na przykład wzorców umów.

Stały dostęp do prawnika już za … 149 zł

Wartość abonamentu uzależniona jest od zakresu doradztwa. Cena niższego to 149 zł, a wyższego – 349 zł. – Dzięki skali działania Tax Care udało nam się połączyć rzeczy niemożliwe: atrakcyjną cenę z bardzo dużym zakresem ochrony – podsumowuje Adrian Jarosz. W ramach podpisanej umowy klient może korzystać z nielimitowanych konsultacji prawnych przez telefon. Oprócz tego posiadacz tańszego abonamentu otrzymuje darmowe trzy godziny pracy z prawnikiem na kwartał, a posiadacz droższego – 9 godzin. Stawki za dodatkowe godziny są znacznie niższe od standardów rynkowych.

Od spraw firmowych do prywatnych

Osoby korzystające z doradztwa prawnego w Tax Care otrzymają niezwykle szeroki zakres ochrony. Obejmie ona zarówno sprawy biznesowe, jak i osobiste, czyli na przykład sprawy rozwodowe, spadkowe, ale też związane z ustaleniem prawa własności, rejestracją znaków towarowych, niedotrzymywaniem zobowiązań, sprawy o zapłatę, czy wreszcie dotyczące praw pracowniczych.

Sukces w abonamentach księgowych

Tax Care istnieje od trzech lat i ma już duże doświadczenie w abonamentowej obsłudze małych i średnich firm. Na abonamencie opiera się podstawowa usługa świadczona przez firmę, czyli księgowość. Tax Care ma już ponad 6000 abonamentowych klientów. W sumie przedsiębiorców, którzy skorzystali z jakiejkolwiek usługi Tax Care jest kilkanaście tysięcy. Oprócz usług księgowych, dzięki współpracy z doradcami podatkowymi, Tax Care oferuje małym firmom narzędzia optymalizacji podatkowej. Prowadzi ponadto abonamentową obsługę kadrowo-płacową. Dopełnieniem biznesu Tax Care są usługi doradztwa finansowego dla małych firm. Dziś Tax Care ma 20 placówek i 16 zespołów mobilnych, w których pracuje ponad 500 doradców.

Kontakt do biura prasowego: biuro.prasowe@taxcare.pl , Jerzy Węglarz, nr tel. 723 986 537

Jak rozliczyć wykup auta osobowego po leasingu?

W praktyce gospodarczej umowy leasingu operacyjnego samochodów osobowych, to niemalże codzienność. Takie rozwiązanie pozwala na użytkowanie samochodu osobowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez konieczności poniesienia wysokiego kosztu zakupu własnego pojazdu. Ponadto wspomniana umowa daje możliwość wykupu samochodu po zakończeniu okresu leasingu po cenie niższej niż wartość początkowa. Warto zatem rozważyć dwie alternatywne możliwości wykupu samochodu – na firmę i przez osobę prywatną.

Wykup leasingowanego pojazdu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
Wykup samochodu osobowego na firmę, użytkowanego do tej pory na podstawie leasingu operacyjnego pozwala na odliczenie podatku naliczonego w kwocie 60 % z faktury, stanowiącej dokument wykupu pojazdu, ale w kwocie nie przekraczającej 6 000 zł.

Wydatek poniesiony na wykup przedmiotu leasingu można zaliczyć do kosztów podatkowych
Ponadto nabycie samochodu osobowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pozwala na zaliczenie poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodu, co wywiera istotny wpływ na wysokość podatku dochodowego. Zakwalifikowanie kosztu nabycia pojazdu może mieć postać jednorazowego odpisu amortyzującego, co w konsekwencji nie powoduje powstania obowiązku prowadzenia ewidencji jego przebiegu. Niestety, każda transakcja sprzedaży w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu przychodu z pozarolniczej działalności operacyjnej sprzedającego.

Wykup samochodu osobowego w celu prywatnego użytkowania
Z drugiej strony podatnik powinien być świadomym konsekwencji wynikających z wykupu uprzednio leasingowanego samochodu na cele prywatne. Przede wszystkim należy podkreślić, że ewidentną zaletę tego rozwiązania jest fakt, że po upływie 6 miesięcy od daty wykupu, ewentualna sprzedaż pojazdu nie powoduje powstania obowiązku zapłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług.

Bez odliczenia VAT-u i bez kosztów
Niestety, przedsiębiorca powinien pamiętać, że wykup leasingowanego samochodu na cele prywatne nie pozwala na odliczenie naliczonego podatku od towarów i usług wynikającego z faktury wykupu. Ponadto, prywatnie dokonywany wykup leasingowanego auta przez osobę fizyczną nie pozwala na zaliczenie poniesionych w związku z tym wydatków do kosztów uzyskania przychodu.

Konieczność ewidencjonowania przebiegu pojazdu
Jeśli wykupiony do celów prywatnych samochód przedsiębiorca chce jednak wykorzystywać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wymaga to ewidencji przebiegu pojazdu. Tylko wtedy określone na zasadach tzw. kilometrówki wydatki może zaliczyć do kosztów przychodów.

Iwona Cackowska, księgowa Tax Care

Kiedy osoba fizyczna musi mieć NIP?

Od pierwszego września 2011 roku, na mocy nowelizacji ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, niektórzy podatnicy nie muszą posiadać numeru NIP, w celu regulowania różnego rodzaju zobowiązań względem organu podatkowego. Do końca tego roku mogli się jeszcze nim posługiwać. Z początkiem nowego roku muszą się już rozstać z dotychczasowymi zasadami identyfikacji podatkowej.

Tylko osoby fizyczne będące „zwykłymi podatnikami”
Osoby fizyczne zamieszkujące terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są objęte numerem ewidencji PESEL, który przydzielany jest każdemu, zaraz po urodzeniu. Drugim, obowiązującym do tej pory numerem identyfikacyjnym, niezbędnym do regulowania różnego rodzaju zobowiązań względem organu podatkowego był NIP. Ostatnia nowelizacja przepisów, pozwala podatnikom, będącym osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL, na posługiwanie się tylko tym identyfikatorem w celach podatkowych.
Należy jednak pamiętać, że regulacja ta odnosi się tylko i wyłącznie do osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej. Wprowadzone zmiany nie dotyczą płatników składek ubezpieczeniowych oraz czynnych podatników VAT, którzy nadal zobowiązani są do legitymowania się numerem ewidencji podatkowej.
NIP pozostał więc obowiązkowym identyfikatorem podatkowym dla przedsiębiorców, niezależnie od tego, czy posiadają numer PESEL.

PESEL zamiast NIP
Warto zauważyć, że do tej pory numer identyfikacji podatkowej był wymagany wraz z numerem PESEL. Nowelizacja przepisów ma na celu ułatwienie wszelkiego rodzaju formalności związanych z rozliczeniami podatkowymi. W myśl ustawy, osoby fizyczne do celów podatkowych posługują się tylko i wyłącznie numerem PESEL, ponadto podanie NIP nie jest już wymagane w takich dokumentach jak umowa o pracę, zlecenie, o dzieło, a także wszelkich poświadczeń ubezpieczeniowych oraz zwolnień lekarskich.

Nowe przepisy wejdą w życie 1 stycznia 2012 roku
Co prawda już dziś zwykli podatnicy mogą legitymować się numerem PESEL zamiast numeru identyfikacji podatkowej, należy jednak podkreślić, że nowe regulacje prawne, znoszące NIP w przypadku tych osób, wejdą w życie 1 stycznia 2012 roku. Oznacza to, że obowiązujący obecnie stan prawny ma charakter przejściowy. Osoby posiadające numer PESEL mają dzięki temu dowolność w kwestii wyboru używanego identyfikatora w celach rozliczeniowych.

Łatwiej też przedsiębiorcom
Przedsiębiorcy choć nadal muszą posługiwać się NIP-em, to jednak będą krócej czekać na jego nadanie. Otrzymują NIP jedynie jako potwierdzenie jego nadania, a nie jak wcześnie w formie decyzji administracyjnej. Skraca to całą procedurę rejestracyjną do 14 dni z jednomiesięcznego postępowania podatkowego.
Jeszcze szybciej uzyskają NIP osoby fizyczne rozpoczynające prowadzenie działalności gospodarczej. Ich numer zostanie nadany już pierwszego dnia roboczego po złożeniu poprawnego zgłoszenia identyfikacyjnego. Również potwierdzenie nadania NIP zostanie dla nich wydane nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu do naczelnika urzędu skarbowego poprawnego zgłoszenia identyfikacyjnego.

Dorota Kępka, księgowa Tax Care

Zaczekaj ze sprzedażą mieszkania

Osoby, które są w trakcie realizacji transakcji sprzedaży własnej nieruchomości powinny sprawdzić, jak długo dom lub mieszkanie stanowiły ich własność. Nie zapłacą podatku dochodowego, jeśli od końca roku, w którym kupili nieruchomość minęło 5 lat. Warto więc może przesunąć podpisanie aktu notarialnego o kilka dni i zrobić to po 31 grudnia. Oszczędność może być znaczna.

Odliczanie darowizny od dochodu

Jeśli myślisz o wsparciu innego podmiotu zrób to w najbliższych dniach. Darowizna przekazana do 31 grudnia zostanie odliczona od dochodu w najbliższych tygodniach lub miesiącach (gdy zostanie złożone roczne zeznanie podatkowe). Jeśli jednak zrobisz to dopiero w styczniu, na możliwość odliczenia trzeba będzie czekać ponad rok. Darowizna obniży nie tylko podatek przedsiębiorców ale także osób uzyskujących przychód z umów o pracę, czy wykonujących wolne zawody. Odliczeniu podlega tylko darowizna przekazana organizacji wymienionej w art. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, która realizuje cele społecznie użyteczne określone w art. 4 tej ustawy. Są tam wymienione np. fundacje, stowarzyszenia, szkoły publiczne Warto zrobić to jeszcze w tym roku. Oddzielną kategorię stanowią darowizny przekazane na cele kultu religijnego (np. na budowę kościoła), czy też darowizny na cele honorowego krwiodawstwa w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew.

UWAGA! Wsparcia nie można udzielić bezpośrednio osobie potrzebującej, jeśli chcemy dokonać odliczenia od dochodu. Można jednak dokonać tzw. wpłaty celowej za pośrednictwem wybranej organizacji.
Trzeba również pamiętać, że łączna kwota dokonanych darowizn podlegających odliczeniu nie może przekroczyć kwoty stanowiącej 6 % naszego dochodu (dla osób prawnych limit ten wynosi 10%). Oznacza, to że darczyńca, który uzyskał dochód 55 000 zł odliczy maksymalnie 3 300 zł (wyjątek to darowizna na rzecz organizacji kościelnej realizującej działalność charytatywno-opiekuńczą, którą można odliczyć w pełnej wysokości).

Wesprzyj lokalny zespół muzyczny lub klub sportowy

Zawarcie umowy sponsoringu jeszcze w tym roku pozwala z jednej strony na uzyskanie reklamy swojej działalności gospodarczej (która może mieć miejsce nawet i w następnym roku) a z drugiej obniżenie podatku jeszcze za ten rok. Ale stanie się tak, gdy udzielone wsparcie przyjmie formę finansową (wsparcie rzeczowe pozostanie neutralne podatkowo). Wtedy przekazaną kwotę zaliczymy do kosztów uzyskania przychodu, a jeśli sponsorowany jest czynnym podatnikiem VAT, obniżymy podatek należny o podatek naliczony wynikający z wystawionej przez niego faktury VAT.
Ważne! Wartość wzajemnych świadczeń powinna być jednakowa.
Przykład:
Przekazując 5 tysięcy na rzecz klub sportowego przedsiębiorca obniży podatek dochodowy o 772 zł (przy założeniu opodatkowania 19% podatkiem liniowym) i VAT o 935 złotych.
Gdyby zdecydował się taką kwotę darować obniżyłby tylko podatek dochodowy o 950 złotych i nie uzyskałby dodatkowych korzyści z promocji jego firmy.
Ostatecznie zadecyduje jednak status podatkowy stron i wybrana forma opodatkowania podatkiem dochodowym.
Sponsoring, jako rodzaj usługi reklamowej, sprzyja umacnianiu dobrego wizerunku sponsora, zapoznaje szerszy krąg odbiorców z nazwą lub nawet ofertą firmy. Zarówno sponsor, jak i sponsorowany są zobowiązani do wzajemnego świadczenia. Sponsor uzyskuje określone umową usługi reklamowe. W zamian zobowiązuje się ponieść określone wydatki lub przekazać rzeczy albo świadczyć usługi, które będą służyć działalność sponsorowanego. W ten sposób można wesprzeć np. klub sportowy, który umieści logo sponsora na koszulkach zawodników, na boisku, czy też zespół muzyczny, który będzie reklamował swojego sponsora na biletach, plakatach zapowiadających koncert.

« Previous Page — Next Page »